A Vía da Plata era unha calzada romana do s. I a. C. que enlazaba Augusta Emerita con Asturica Augusta, e dicir, Mérida con Astorga. O nome non ten nada que ver co metal de prata. Aínda que non hai un consenso sobre a orixe dese nome é aceptado que é unha evolución por etimoloxía popular. Esta para uns sería do árabe al-Balaāt (pavimento). Para outros dun tardío vía Delapidata (vía empedrada). No Itinerario de Antonino correspóndese cun tramo (Mérida-Zamora) de calzada XXIV e con outro (Zamora-Astorga) da XXVI.

Por parte desta ruta avanzou Almanzor no ano 997 para asolar Santiago (aínda que ordenara respectar a tumba do Apóstolo) levándose as campás da catedral para Córdoba de onde volverían, pola mesma ruta, no 1236.

O “camiño” non se corresponde exactamente con esa ruta pero danlle ese nome porque transcorre por gran parte dela. Principia en Sevilla, continua a Mérida (onde si é Via da Plata) e segue por esta Via cara o Norte ata o concello de Granja de Moreruela (38 km.despois de Zamora). Alí pódese seguir a Via da Plata ata Astorga onde se enlazará co camiño Francés, pero a alternativa máis común e coller o desvío chamado camiño Sanabrés. Este, despois de cruzar a comarca de Sanabria, entrará en Galicia pola portela da Canda (concello da Mezquita) e continuará, ata A Gudiña. Alí hai unha variante por Laza e outra por Verín (que recolle unha ruta menor procedente de Chaves). Vólvense xuntar as variantes cerca de Ourense, no concello de Taboadela. Máis adiante, en Lalín, xuntarase co camiño de Inverno.

Este camiño é o de uso máis tardío e o seu apoxeo non viría ata os anos 1250, despois de que Fernando III conquistase Cordoba e Sevilla.

(Advírtase que con este nome de Sueste pode haber algunha confusión. Aquí referímonos ao sueste de Galicia, pero tamén pode ser que se fale do camiño do Sueste referíndose ao sueste de España. Esta sería unha ruta que vai de Alacante a Astorga onde se une ao Camiño Francés.)

Distancias aproximadas: